Vieze schatjes

Lieve hemel…vandaag zou ik een piano stemmen in een studentenhuis. Zo’n corpsballenhuis, u kent het wel. En als u het niet kent heeft u er vast wel een beeld bij.
Hoe dan ook, lees en huiver!

Ik belde aan bij een vervallen voordeur naast een coffeeshop. Een slaperige student in badjas deed open. Uit de poriën van deze jongeman kwam een geur die me sterk deed denken aan een oude vuilniszak met rotte eieren en opgedroogde sterke drank.
Deze stinkende badjascorpsbal vroeg half geeuwend wat ik kwam doen. Toen ik aangaf dat ik de piano kwam stemmen keek hij me met enige vertraging verbaasd aan, liet me binnen en stoof vervolgens, brullend naar zijn nog slapende huisgenoten, de hal in.
Ik liep de lange gang door. Een reeks half opengescheurde vuilniszakken geurden me tegemoet. Boven de vuilniszakken hingen honderden ranzige foto’s van dronkenlappen. Aan het einde van de gang pronkte een stinkende pisbak met bruin, geel en groen aangekoekte ranzigheid waarvan ik de herkomst niet wil weten. Ik denk u ook niet…

In de verte hoorde ik deuren slaan. De huisgenoten werden met gestreste hand door de badjascorpsbal uit bed getrommeld.
Enkele minuten later stonden er vijf naar slaap en oude drank stinkende studentjes voor mijn neus in scheefhangende boxershorts en vale, gekreukte t-shirts met vlekken.
Ze hadden de piano gekregen. Er kwam nog amper geluid uit maar dat kon ik vast wel fixen, dachten ze. Hij moest alleen ‘gewoon’ nog even gestemd worden.
Ik liep het vertrek in waar de piano stond en na een korte analyse kwam ik tot de conclusie dat de enige juist plek voor deze piano, de schroothoop zou zijn. De menigte ranzige studentjes keek me beteuterd aan. Ik had even met ze te doen. Ineens zag ik hoe jong ze eigenlijk nog waren. Amper droog achter de oren. Nog maar net de baard in de keel. Vers onder moeders rok vandaan. Daar stonden ze in hun hemd te luisteren naar een oude pianomevrouw die hen kwam vertellen dat er niks meer aan hun nieuwe muzikale aanwinst te doen was.
Na wat gestamel en gemompel trokken de jochies zich terug om even op de gang te overleggen.
Ondertussen observeerde ik het vertrek. Pizzadozen, bierdoppen, etensresten, alles was vaal en vies. Het enige nieuwe in het huis was de enorme fles whisky. Glanzend pronkte de fles op de aangekoekte tafel.
Even verderop, op een bar stond een tafelstrijkplank met strijkbout. Overal lag troep, op, naast, tussen, onder, in, achter, voor. Maar om de strijkplank was het schoon! Tja, je moet natuurlijk geen ranzigheid op je net gestreken pak krijgen…
Mijn vooroordeel over studenten werd weer bevestigd. Hoe netter het pak, hoe rotter de binnenkant.

De corpsballen stommelden de kamer weer in. Nou, ik kon wel weer gaan dan.
Ik vertelde dat ik dan wel 25 euro voorrijkosten in rekening zou brengen. Daarop stoof de menigte wederom nerveus uiteen. Ditkeer ieder naar hun eigen kamer om geld te zoeken.
Uit iedere hand ontving ik een paar euro, en na wat over en weer geschuif met euro’s kwamen we uiteindelijk uit op het totale eindebedrag. Met een zware portemonnee vol klinkende munten en mijn stemkoffer in de hand wandelde ik weer langs de stinkende pisbak, de wand vol klevende foto’s van dronkenlappen en de stinkende, half opengescheurde vuilniszakken richting de uitgang.
De badjascorpsbal riep me na: “We gebruiken de piano wel gewoon als meubelstuk. Hij is heel mooi”. Waarschijnlijk riep hij dat om de teleurstelling voor zijn eigen gemoed wat te temperen. De badjascorpsbal was best een schatje. En met een glimlach op mijn gezicht liep naar buiten.

Toen ik mijn avonturen bij thuiskomst aan mijn vriend vertelde zei hij: “Ach, ooit neemt ieder van deze ranzige studentjes een vrouw die hem schoon houdt”.
Ik vroeg of hij uit ervaring sprak. Hij ontkende niet maar zei: “Ik was niet zo erg hoor”.

Tsss…ik ga douchen!

Advertenties

One thought on “Vieze schatjes

  1. Haha, wat een mooi verhaal. Overigens ben ik het er wel mee eens dat een piano een mooi meubelstuk zou kunnen zijn, al lijkt het me een slimmer idee als ze de boel maar eerst eens flink zouden schoon schrobben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s